Murat Erdoğan - Stairway to perfection

Hayatta içinde bulunduğumuz durumlar zihinsel durumumuzun mükemmel bir yansımasıdır. İçte olan dışarıya yansır. Bu bağlamda yaşam mükemmel bir aynadır. Fakat yaşam camdan bir ayna gibi değil daha çok su gibi yansıtır görüntüleri bize.

Çoğu zaman ruh halimizin günden güne hatta saatten saate değiştiğini gözlemleriz ve bundan dolayı yakınırız. Bazı sabahlar çok mutlu uyanmamıza rağmen aksam yatağa sinir küpü olarak girebiliriz. Bazen de tam tersi olur. Bunun nedeni eğitilmemiş insan zihninin stabil olmayışıdır. Devamı…

Uzun zaman önce duyduğum ve beni çok etkileyen bir hikaye vardı. Hikaye şöyleydi:

Bir tüccar mutluluğun gizini öğrenmesi için oğlunu insanların en bilgesinin yanına yollamış. Delikanlı bir çölde kırk gün yürüdükten sonra, sonunda bir tepenin üzerinde bulunan güzel şatoya varmış. Söz konusu bilge burada yaşıyormuş. Bir ermişle karşılaşmayı bekleyen bizim kahraman, girdiği salonda hummalı bir manzarayla karşılaşmış. Tüccarlar girip çıkıyor, insanlar bir köşede sohbet ediyor, bir orkestra tatlı ezgiler çalıyormuş. Dünyanın dört bir yanından gelmiş lezzetli yiyeceklerle dolu bir masa varmış. Devamı…

Odaklanmamış enerji ve düşünce hiçbir işe yaramaz. Düşüncelerimizi güneş ışınlarına benzetirsek eğer, dağınık gelen güneş ışınları bizi sıcak tutuyor olabilir ama güneş ışınları ile ilgili bir amacımız varsa (örneğin bir ateş yakmak veya güneş enerjisi panelleri üretmek gibi) yapmamız gereken ilk şey güneş ışınlarını istediğimiz yere odaklamak olacaktır.

Hiç gün içinde yapmanız gereken hiçbir şeyi yapamadığınız ve günün sonunda bu durumdan ciddi şekilde rahatsız olduğunuz zamanlar oldu mu? Elbette oldu :) Bundan bu kadar emin olmamın sebebi basit. Hepimiz kendimizi eşsiz bireyler gibi görsek de aslında temelde aynı davranışları sergiliyoruz. Bunun sebepleri biyolojik evrimimizden yaşadığımız kültüre kadar geniş bir çerçeveye yayılıyor ve bundan detaylı olarak başka bir yazımda bahsedeceğim. Böyle günlerin esas nedeni gün içerisinde neye odaklanacağımızı bilmiyor oluşumuz ve buna bağlı olarak bir o işe bir bu işe koşturmamızdır.

Eğer günün başında hangi işe odaklanacağımızı bilmiyorsak bu gün içinde yapacağımız hareketlerin de odaklanmamış olacağı anlamını taşır. Ve biz günün sonunda hiçbir şey yapamadığımızı fark ederiz. Bu küçük veya büyük başarmak istediğimiz her işte böyledir. Güneş ışınları ile kağıdı yakmak mümkündür. Aynı şekilde güneş ışınları ile odunu yakmak da mümkündür.  Fakat yapmamız gereken şey ışınları bir yere toplamak ve kağıt yanana kadar odağı oradan çekmemektir. Yani istediğimiz sonuca ulaşıncaya kadar odağımızı korumalıyız. Devamı…

Kişinin her zaman doğru yolda gideceğinin garantisi yoktur.

Birçok kere birçok şey insanları yanlış yola yönlendirir çünkü doğru kapıya gelmek için birçok kere yanlış kapı çalınır.

Hayat böyle..

Eğer ilk seferde doğru kapıya rastlanılırsa onun doğru olduğu anlaşılamaz. Devamı…

Başlamak bitirmenin yarısıdır derler ya, bir işe başladıktan sonra yolda karşılaşılacak en büyük zorluk başladığınız şeyi devam ettirmektir. Başlarda devam etmek kolaydır çünkü neyi ne için yaptığınızı gayet iyi biliyorsunuzdur. Fakat zaman geçtikçe motivasyonunuz düşmeye, yaptığınız şey anlamsızlaşmaya başlar. En sonunda kendinizi “sahi ben bunu neden yapıyorum ki” derken bulursunuz.

Bu süreçte gelinen bu nokta neredeyse kaçınılmazdır. Böyle zamanlarda yaptığınız şeyi neden yaptığınızı da aklınızda tutmanız gerekiyor. Kararlarınızın bu zor zamanlarda ayakta kalması için bir dayanak noktasına, bir omurgaya sahip olması gerek. Hayalinizdeki kumsala kocaman yazmalısınız kararınızın ve hareketlerinizin arkasında yatan nedeni.

Bu nedeni kaybederseniz kafa karışıklığına düşmeniz kolaydır. Fakat bu nedeni hala net olarak görebiliyorsanız yapacağınız seçimler nettir, keskindir.

“Yeterli zamanım yok” belki de en çok arkasına sığınılan bahanelerden biridir. Çoğu kişinin “aklımda harika bir iş fikri var ama yeterli zamanım yok. Olsa şimdiye zengin olmuştum” dediğini duymuşsunuzdur. Dans kursuna gitmek isteyen bir arkadaşım vardı fakat hiç gitmedi. Çünkü hiç yeterince(!) zamanı olmadı. Eğer siz de bir şeyleri yapmak istiyor fakat bir türlü yeterli zamanı bulamıyorsanız durup son 6 aydır ne yaptığınızı bir daha düşünün. Her zaman, yeterli zaman vardır. Sadece zamanınızı doğru kullanmanız gerekiyor. TV izlemek yerine veya World of warcraft oynayacağınıza her zaman yapmak isteyip bir türlü zaman bulamadığınız şeyi yapın. Hem burada gece geç saatlere kadar çalışıp uykusuz kalmaktan da bahsetmiyorum. İstediğiniz şeye başlamak için haftada fazladan birkaç saat ayırmanız yeterli. İstediğiniz şeyi yapmaya başladığınız zaman bunun gerçek bir tutku mu yoksa geçici bir heves mi olduğunu anlayacaksınız. Eğer geçici bir hevesse ve artık yapmak istemezseniz her gün yaptığınız gibi tam zamanlı işinize gitmeye devam edersiniz. Kaybedeceğiniz ya da riske atacağınız hiçbir şey yok.

Bir şeyi yeterince istediğinizde onun için zaman yaratırsınız. Hatta de ne kadar yoğun olursanız olun. Gerçek şu ki çoğu insan yeterince istemiyor. Ardından da kendi egolarını zamansızlık bahanesi ile koruyorlar.

Bahanelerinizin arkasına sığınmayın. Hep isteyip de bir türlü yapamadığınız şeyi yapmak sizin sorumluluğunuz. Ayrıca bir şey için doğru zaman asla gelmeyecektir. Bunun için çok gençsinizdir ya da çok yaşlı veya çok meşgul. Ya da bu sıralar çok kötü tecrübeler yaşamışsınızdır ve yorgunsunuzdur. Bahaneler asla bitmez. Doğru zaman şimdidir.

Hayatın bazı dönemlerinde o kadar yorulur ki insan her şeyi bırakmak ister. Bir şeyleri değiştirmek için yeterli enerjiyi kendinde bulamaz. Hatta eve kapanır uzun bir süre dışarı çıkmaz, kimseyle konuşmaz hiçbir şey yapmaz.

Tanıdık geldi mi? Hayır, depresyondan bahsetmiyorum. Depresyona girmiş bir insan da aynı belirtileri gösterir ama benim yukarıda bahsettiğim gayet doğal ve zaman zaman herkesin kendini içinde bulacağı bir durum. Böyle zamanlarda düşünmek bile zor gelir biliyorum, fakat böyle zamanlar bakış açınızı değiştirdiğiniz taktirde herşeyi eskisinden bile daha iyi bir hale getirebileceğiniz fırsatları içinde barındırır. Böyle zamanlarda içinize dönmeli, bir süre yalnız kalıp düşünmelisiniz. Belli ki doğru gitmeyen veya sizin doğru gitmediğini düşündüğünüz bir durum var. Devamı…

“Hayallerimizi öldürdüğümüzün ilk belirtisi vakitsizliktir. Hayatımda tanıdığım en işi başından aşkın insanlar, her zaman her şeyi yapmaya vakit bulmuşlardır. Hiçbir şey yapmayanlar ise her zaman yorgundurlar ve yapmaları istenen azıcık işle bile hiç ilgilenmezler. Durmadan günün çok kısa olduğundan yakınırlar. Aslında, yürekten savaş vermekten korkarlar.

Hayallerimizin ölmesinin ikinci belirtisi sınırlılıklarımızda yatar. Hayatı büyük bir serüven olarak görmek istemediğimiz için, hayattan pek az şey beklemekle bilgece, hakça ve doğru davrandığımızı düşünmeye başlarız. Günlük yaşayışımızı kuşatan duvarların ötesine baktığımızda, kırılan mızrakların sesini işitir, toz ve terin kokusunu duyar, büyük yenilgileri ve savaşçıların gözlerindeki yangını görürüz. Ama savaşa girenlerin yüreklerindeki sevinci, büyük hazzı asla görmeyiz. Onların gözünde, zafer de, yenilgi de önemli değildir; önemli olan, yalnızca yürekten savaşıyor olmalarıdır. Devamı…

Etrafımda yaşadıkları hayattan memnun olmayan o kadar çok insan var ki.

Biten ilişkilerinin ardından yas tutanlar, yara alanlar, işlerinden nefret edenler, motivasyonun yitirenler… Bir süre sonra bu insanlar bazı şeyleri denemeyi bırakıp sadece oldukları yerde kendilerine üzülmeyi tercih ediyorlar. Bazıları da bu durumu değiştirmek için nereden başlayacaklarını bilemiyorlar.

Aslında bu insanları çok iyi anlıyorum çünkü ben de onlardan biriydim bir zamanlar. Hayatımda çoğu şey istediğim gibi değildi ve ben bu durumu değiştirmek istiyordum. Bu iyi bir şey fakat nereden başlayacağımı, bu döngüyü nası kıracağımı bir türlü bulamıyordum. Yaptığım bütün denemeler başarısızlıkla sonuçlanıyordu. Aslında bir süre iyi gidiyordu fakat bir süre sonra ben yine eski bitkin ve hiçbir şey yapmak istemeyen halime geri dönüyordum. Devamı…